Rusz cztery litery! Nie marudź Polaku…

„Cierpienie jest łatwe. Nad szczęściem trzeba popracować”.

Nadeszła jesień. Dni są coraz krótsze, ciemniejsze. Ciemność i mrok zapanowały w naszym życiu. Coraz częściej pada i coraz mniej mamy energii. I ochoty na cokolwiek. Brak słońca, jego niedosyt sprawia, że mamy gorszy nastrój. Czasem mniej inwencji, chęci. Jesień to czas, kiedy wiele osób zapada na depresję. Popadamy w marazm, łapiemy chandrę. I tak sobie z tym przechodzimy do porządku dziennego. Tu uwaga: słowo depresja używam w znaczeniu delikatnego doła. Nie podważam, że „prawdziwa depresja jako jednostka chorobowa” jest lenistwem lub winą chorego. To już coś co się należy leczyć , zrozumieć i wspierać chorą osobę.

Jest ciemno, smutno, zimno… I to ma nam pozwolić na „odpuszczenie sobie” naszego życia? Bo takie snucie się w czasie wolnym i wyrywanie kartek w kalendarzu w oczekiwaniu na wiosnę to nie pełnowartościowe życie. Nie jesteśmy w końcu przyrodą, która musi obumrzeć, aby przetrwać zimę. Żyjmy więc w pełni bez względu na porę roku.

Tyle się mówi, że Polacy uwielbiają marudzić, chwalić się problemami zdrowotnymi i wszelkimi nieszczęściami. Lubimy jak nam się współczuje. Takie z nas czasem bidulki. Istne sierotki Marysie… I oczywiście, mi również zdarza się raz na jakiś czas pojęczeć, ale po pierwsze: bardzo rzadko. Po drugie tylko najbliższej osobie. A nie całemu światu. On nie chce tego słuchać bo ma to w głębokim poważaniu. I spokojnie, nie mówię abyśmy byli ekspresyjni i wiecznie zadowoleni jak Amerykanie. Nie doskoczymy do nich. Nie bądźmy chociaż jak rosnąca chmura burzowa, która z a chwilę kogoś strzeli piorunem. Zupełnie niewinną osobę zapewne.

Nad szczęściem trzeba pracować. Nad zadowoleniem też. Samo nic nie przyjdzie. Wszystko w życiu musimy wypracować. Status, zadowolenie, dobry związek. Bo może zdarzyć się, że „dostaniemy” coś od losu za darmo. Jednak czy tego nie stracimy to już zupełnie inna sprawa.