Zamglona w otchłani

Kamienna postać

Zamglona w otchłani

Pozostawiona daleko

Na wieki

Tkwić na miejscu swym będzie

Aż niebo rozstąpi się

Na skraju świata

Me myśli daleko tańczące

Lecą w dal

Odpływają na grzbietach ryb złotych

Pozostawione smutki

Nie wrócą już nigdy

Znalezione szczęście

Podniosłam z ulicy

By schować w bezpieczne miejsce

Pozostawić na lepsze czasy

Aby było pociechą dla innych